Nicholas Woodeson

Nicholas Woodeson, 30 Kasım 1949 tarihinde İngiltere’nin (UK) sınırları içinde dünyaya gelen; sinema, televizyon ve tiyatro alanlarında çalışan bir İngiliz oyuncudur. Drama Desk ve Olivier ödüllerine aday gösterilmiş olması, onun sahnedeki birikiminin yalnızca ulusal değil uluslararası ölçekte de takdir edildiğini gösterir. Çocukluğu Sudan’da geçmiş; ardından Ortadoğu’da yaşadığı yıllarda tiyatroya bakışı şekillenmiş, ilerleyen dönemde farklı kültürlerin sahne diline yansımasına kapı aralamıştır. Susseх’teki yatılı/ön hazırlık okulunda ve daha sonra Marlborough College’ta performans çalışmalarına erken yaşta dahil olması, oyunculuk yolculuğunu bir merak olmaktan çıkarıp düzenli bir uğraşa dönüştürür. Üniversite eğitiminde İngilizce okuyarak Sussex Üniversitesi’nde akademik bir hat kurar; burada öğrenci drama üretimlerine katıldıkça hem ekip içi yaratıcılık hem de prova disiplininin ritmiyle daha yakından tanışır. Bu süreçte Michael Attenborough, Jim Carter ve Andy de la Tour gibi isimlerle aynı ortamda bulunması, sonraki kariyer adımlarına zemin hazırlayan önemli bir çevre oluşturur. 1970 yılında National Student Drama Festival’e katılması, onun oyun anlayışını erken dönemden itibaren daha geniş bir sahne perspektifiyle sınamasını sağlar. Akademik bir kariyere devam etmeyeceğine karar verdiği aşamadan sonra Lyceum Theatre, Crewe’de rep sezonu yaşar; ardından 1972–74 yılları arasında Kraliyet Drama Sanatları Akademisi’nden (Royal Academy of Dramatic Art) aldığı bursla profesyonel eğitiminin en kritik bölümünü tamamlar. Drama okulunu bitirdikten sonraki ilk deneyimlerinden biri, 1974–75 döneminde Liverpool’daki Everyman Theatre’da bir sezon boyunca çalışmasıdır. Burada bir araya geldiği topluluk içinde Jonathan Pryce (sanatsal yönetmen), Julie Walters, Pete Postlethwaite ve Bill Nighy gibi güçlü isimler bulunur; Woodeson’un oyunculuk repertuvarının çeşitlenmesinde bu ekip deneyiminin payı büyüktür. İngiltere’de ve ABD’de çeşitli bölgesel tiyatro prodüksiyonlarında da yer alır; Londra’da Hampstead Theatre Club, Young Vic ve Almeida Theatre gibi mekânlarda sahne alırken, Off-Broadway çizgisinde ise Manhattan Theatre Club’la çalışır. 1982’de Royal Shakespeare Theatre’a katılmasıyla kariyerinde yeni bir dönem başlar ve burada yedi yıl boyunca üretmeye devam eder; klasik repertuvarla kurduğu ilişki, performans tekniğini sahnenin tarihine de bağlar. West End ve Broadway çizgilerinde üstlendiği roller, onun dramatik karakter kurma becerisinin farklı sahnelerde aynı tutarlılıkla yaşandığını ortaya koyar. Broadway’de Man and Superman’da Straker rolünü (1978), Piaf’ta (1981) yer alır; An Inspector Calls’da Inspector Goole (1995) performansı ile adını yeniden duyurur. Ayrıca Mary Stuart’ta Burleigh (2009) rolünü üstlenir. Londra sahnesinde Funny Peculiar (1976) ile bilinir; Good’da (1982) yalnızca West End’de değil Broadway’de de sahne alır. An Inspector Calls’ta Inspector Goole’u (2009) tekrar canlandırdığı gibi Jumpers’ta Bonesy rolünü (2003) hem West End’de hem de Broadway’de taşır. 2012’de Chariots of Fire’da Mussabini’yi canlandırırken, 2015’te The Audience’ta Harold Wilson rolüyle öne çıkar. 2011 yılında Ulusal Tiyatro’nun (National Theatre) Odets’in Rocket to the Moon prodüksiyonunda Mr Prince karakterini oynar; bu rol, seyirciyle kurduğu etkileşimin hem tempo hem de duygu yoğunluğu açısından güçlü bir örneği olur. Pinter repertuvarında da iki farklı yapımda farklı karakterlerle görünür. The Birthday Party’de National Theatre sahnesinde McCann rolünü (1994) üstlenir; ardından Lyric Hammersmith’in 50. yıl dönümü prodüksiyonunda Goldberg olarak sahnelenir (2008). The Homecoming’de ise 25. Yıl dönümü West End canlandırmasında Lenny’i canlandırır (1991); Royal Shakespeare Theatre’da (RSC) gerçekleşen 2011 prodüksiyonunda Max karakterini oynar. Sahnenin ritmini yönetme ve metnin alt anlamlarını performansa dönüştürme konusundaki yetkinliği, özellikle bu Pinter dönemlerinde daha da görünür hale gelir. Tiyatro kariyerinin önemli kırılma noktalarından biri 2017 yılıdır: Tim Pigott-Smith’in vefatının ardından Royal & Derngate’in Death of a Salesman turnesinde Willy Loman rolünü devralır. Bu turne performansı, Woodeson’un sahnede “kapanış” gibi görünen bir anı yeniden kurup karakterin ağırlığını seyirciye taşıyabilen bir oyuncu olduğunu gösterir ve bu çalışma kapsamında UK Theatre Award’larda Best Actor in a Leading Role kategorisinde aday gösterilir. Televizyon ve ekran tarafında ise bilinen yapımları arasında Roma yer alır; burada sahne kökenli yorumunu ekran diline uyarlayan bir oyuncu profili çizer. Nicholas Woodeson’un ilk film çalışması, 1980 yılında gösterime giren Heaven’s Gate’teki bir roldür. Bu film setinde—tesadüf eseri—Montana’da, diğer oyunculardan daha fazla zaman geçirmesiyle de dikkat çeker; bu detay, onun üretim sürecine dair sahici bir deneyim alanı olduğunu düşündürür. Ardından The Russia House (1990), The Pelican Brief (1993), Shooting Fish (1997), The Man Who Knew Too Little (1997), Titanic Town (1998), The Avengers (1998), Mad Cows (1999), Topsy-Turvy (1999), Dreaming of Joseph Lees (1999), Amazing Grace (2006), Hannah Arendt (2012) gibi yapımlarda yer alır. James Bond evrenindeki Skyfall (2012) filminde, Mr. Turner (2014), The Danish Girl (2015), Race (2016), Disobedience (2017) ve The Death of Stalin (2017) ile birlikte The Hustle (2019) filmindeki performansları da farklı türlerdeki rollerinin çeşitliliğini tamamlar.