Barry Switzer

Barry Switzer, 5 Ekim 1937’de Crossett, Arkansas’ta dünyaya geldi. Çocukluk yılları beklenmedik ve ağır kayıplarla şekillendi: Annesi 1959’da intihar ederek hayatını kaybetti; babası ise 1972’de cinayete kurban gitti. Yaşadığı zorluklara rağmen spordan kopmadı ve atletik bir bursla Arkansas Üniversitesi’ne kabul edildi. Burada hem hücum hem savunma tarafında etkin rol alarak center ve linebacker pozisyonlarında oynadı; ayrıca Pi Kappa Alpha kardeşliğine katıldı. Üniversitedeki son sezonunda takımını “Tri-Captain” olarak yönetti ve 1959’da sergilediği liderlik, kariyerinin ilerleyen dönemlerindeki etkiyi daha başlangıçtan görünür kıldı. Switzer’in çalıştırdığı Razorbacks, 9-2’lik bir dereceye ulaştı; Southwest Conference şampiyonluğunda da pay sahibi oldu. 1960 Gator Bowl’da Georgia Tech’i yenerek önemli bir başarıya imza attı ve baş antrenör Frank Broyles’ın ikinci sezonunda ulusal sıralamada dokuzuncu basamağa yerleştiler. Mezuniyetin ardından kısa bir süre Birleşik Devletler Ordusu’nda görev yaptı; ardından Arkansas’a geri dönerek Broyles yönetiminde yardımcı antrenör olarak çalışmaya başladı. 1966 yılında Oklahoma Üniversitesi’ne geçti ve baş antrenör Jim Mackenzie’nin yanında yardımcı antrenör olarak görev aldı. Mackenzie’nin 1967’de ölümcül bir kalp krizi geçirmesinin ardından Switzer, takım içindeki görevine devam ederek Chuck Fairbanks yönetiminde hücum koordinatörlüğünü üstlendi. Koçluk yaklaşımının dikkat çeken yönleri arasında özellikle Teksas’taki işe alım süreçlerindeki güçlü etkisi, sahadaki yenilikçi hücum düzenleri ve oyuncularla kurduğu derin, kişisel bağlar öne çıktı. Hücum koordinatörü olarak ise “wishbone” hücumunu çok daha olgun bir seviyeye taşıdı; bu düzen, kolej futbolunda tarihin en verimli koşu hücumlarından birine dönüştü. Switzer’in koordinasyonuyla Oklahoma, 1971’de NCAA koşu rekoru olan maç başına 472 yarda ulaşmayı başardı. Aynı ekip, hücum gücünü sadece bir sezona sıkıştırmayıp 1971’de olduğu gibi 1986’da da 500’ün üzerinde sayı üreterek istikrarını kanıtladı. Switzer, 1973’te Oklahoma’nın baş antrenörü oldu ve Sooners’ı 1973 ile 1974’te yenilgisiz sezonlara taşıdı. Ulusal şampiyonluklarda da belirleyici bir isim haline gelerek 1974, 1975 ve 1985 yıllarında ulusal şampiyonluklar kazandırdı. 1973’ten 1980’e kadar geçen her sezon boyunca Big Eight Conference şampiyonluğunu ya kazandılar ya da şampiyonlukta pay sahibi oldular; bu da hem programın uzun soluklu rekabet gücünü hem de Switzer’in sistemi oturtmadaki ustalığını yansıttı. Hücum koordinatörü olarak görev yaptığı 1972’de, Ole Miss karşısında takımını 17-16’lık dramatik bir galibiyete götüren kritik an da wishbone düzeninin sahadaki sarsıcı etkisini gösterdi: O anlık senaryoda oyun sonuna yaklaşılırken oyun kurucu, süre dolmadan koşucu Brad Davis’i touchdown’a ulaştırarak son saniyede gelen bir geri dönüş sağladı. 1985’te kazandıkları ulusal şampiyonluk kadrosunda, daha sonra NFL’e uzanacak Keith Jackson, Jamelle Holieway ve Brian Bosworth gibi isimler de yer alıyordu. Oklahoma’daki görevinden 1989’da, NCAA probation süreciyle birlikte istifa ederek ayrıldı. 1994’te Dallas Cowboys tarafından göreve getirildi ve Jimmy Johnson’ın yerini aldı. Cowboys’la Super Bowl XXX’ta Pittsburgh Steelers karşısında zafer elde ederek kariyerindeki bir başka büyük kilometre taşını yazdı; bu başarı, hem kolej ulusal şampiyonluğu hem de bir Super Bowl zaferi yaşayan ikinci koç olarak tarihe geçmesine yol açtı. Oklahoma’da topladığı 157-29-4’lük dereceyle kazanç yüzdesi %0.837’ye ulaşırken, NFL’deki 45-26’lık performansı da genel sıralamalarda dikkat çeken bir istatistik ortaya koydu. Koçluk kariyerinin bütününe yayılan bu etkinliği nedeniyle 2002’de College Football Hall of Fame’e alındı. Switzer’in yaşamı ve futbol dünyasındaki etkisi, “America’s Team: The Gambler and His Cowboys” adlı yapımın bilinen anlatıları arasında da yer alır.